PROMVITA - Kraków, ul.Worcella 6
tel. +48 510 991 936, +48 608 777 062

Czy należy bać się pasożytów?

Parazytologia to nauka o pasożytach i pasożytnictwie. Pierwsze wzmianki o chorobach pasożytniczych sięgają XVI w p.n.e , ale dopiero wiek XVII naszej ery, przyniósł pierwsze udokumentowane odkrycia konkretnych gatunków pasożytów. Wedy też zaczęto stopniowo wyzbywać się przesądów dotyczących pasożytów.

Najczęściej pasożyt kojarzony jest z robakiem, który niszczy nas od wewnątrz. Natomiast pasożyty dzielimy na zewnętrzne, wewnętrzne , czasowe, okresowe, stałe, jedno-, kilku- lub wielo żywicielowe drobnoustroje i duże formy , sięgające kilku a nawet kilkunastu metrów długości). Żyją krótko, lub całkiem długo, nawet 25 lat…

Zastosowanie probiotyków:

Wraz z ewolucją człowieka, ewoluują i pasożyty. Zmieniają swoje formy i sposoby rozmnażania. Świadectwem zmian ewolucyjnych jest zanik narządów zmysłu np. oczu, zbędnych w warunkach pasożytniczego trybu życia.

Znakomitym przystosowaniem do warunków życia jest wykształcenie odporności na soki trawienne żywiciela. Znamiennym i pocieszającym jest fakt, iż taka odporność istnieje tylko za życia pasożyta. Martwe pasożyty jelitowe ulegają strawieniu.

Pasożyty znakomicie dbają o ciągłość gatunku, czego wyrazem jest ich ogromna płodność. Glista ludzka w ciągu doby może złożyć 200 tyś jaj, tasiemiec nieuzbrojony człowieka w ciągu miesiąca składa 49 m i l i o n ó w jaj! Na szczęście wyjątkowo skomplikowane cykle rozwojowe eliminują większość potomstwa pasożytów.

Jaka jest szkodliwość pasożytów?

W skrócie można stwierdzić ,ze różnorodna. Jeden i ten sam pasożyt może w różny sposób oddziaływać na żywicieli różnych gatunków, oraz różnie oddziałuje na żywicieli w obrębie jednego gatunku.

Główne kierunki działania to, działanie mechaniczne, toksyczne, okradające z treści pokarmowych i odżywczych, stresogenne.

Najczęstszymi siedliskami pasożytów są układy: oddechowy, pokarmowy, krążenia ( krwionośny i limfatyczny)

Na często zadane pytanie ,, skąd się to wzięło,, nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Źródeł inwazji jest tyle, ile możliwości daje środowisko. Zagrożenie stanowi chory człowiek, zwierzę, pokarm, woda, gleba, odchody ludzkie i zwierzęce, śmieci , odpady, ścieki itd. Również sami dla siebie możemy stanowić źródło zarażenia. ( Częste zjawisko u dzieci zarażonych owsikiem)

Pasożytom nie zależy na zniszczeniu żywiciela. W tym celu wykształca mechanizmy, które czynią go ,,niewidocznym,, dla systemu odpornościowego gospodarza. Pasożyty wytwarzają ,,płaszcz,, ochronny ze zmienionych własnych antygenów, krótko mówiąc oszukują układ odpornościowy żywiciela ,nie wywołując tym samym objawów klinicznych.

Cdn.